با سپاس فراوان از دوست و استاد ارجمندم ؛
جناب دکتر اسماعیل بهمنش

سیزیف قهرمانی در اسطوره های یونانی است. "خدایان ، سیزیف را بر آن داشتند تا مدام تخته سنگی را به فراز کوهی رساند و هر بار تخته سنگ به سبب وزنی که داشت باز به پای کوه در می غلتید . خدایان چنین می پنداشتند که کیفری دهشت بارتر از کار بیهوده و نومیدانه نیست" آقای آلبرکامو این افسانه را دست آویز قرار می دهد تا برداشت فلسفی خود از زندگی انسان ، جهان پیرامونی او و هستی بیان کند. اسطوره ی یونانی سیزیف ، نماد انجام و تکرار کارهای بیهوده و عبثی است که بر انسان تحمیل می شود . کامو از بیهوده گی رنج می برد و انجام دادن کارهای تکراری برای او ملال آور است . به هر حال همان طور که مجازات سیزیف تکرار امری بیهوده و پوچ بود ، ما انسان ها هم به نوبه ی خود به همان مجازات محکوم شده ایم . آری تنفس و زندگی ای بیهوده و تکراری .ا